Yıldızların Ufku

Güzel dostlar gibi; var olduklarını hep hissedersin, onları her an görmesen de.. Bazen kayarlar sonsuz bir hızla sonsuzluğa, dilek tuttuğun anda..

Bazen de yıldızlar bakar insanların hayattan kaydığı anda…! Yıldızlarla dostluk kurmuş, gönül gözü gökyüzü olmuş, ufku yıldızlarla dolu tüm insanlara.
Şiirce selam olsun yıldız dilinde bir merhaba ya da ufkunuzdaki son parlama…

Yıldızların Ufku

Bahtının herkesi güldürdüğü yerde,
Kahırla bin perişan olup,
Böylesine hüzünlü ve ümitsiz kalıp,
Bu kadar yalnız olmak niye?

Biliyorum, çok yakında sırdaşım olmayacaksın,
Oysa, bana hayatta en yakın olansın.
Sen daha genç yaşındasın, benimse geçiyor çağım,
Hatırlanmaktır dileğim, bahtın açık olsun ey genç arkadaşım

Hiç bir günün kararmasın, gülün solmasın,
Siyah sembolün, farklılığın için daim kalsın
Elemleri yıldızlara gömsün güneş gibi parlayan gözlerin,
Sonsuza taşınsın kalbe ümit katan her halin, hoş sohbetin.

Elbet vardır hayatta her başlangıcın bir bitişi,
Artık, sonsuzda yaşanmak üzere düşleyelim muhabbeti.
Sislenmiş tüm hatıralarımda bana ilhamsın,
Andığımda, bilimiyorum sen,
“yıldızların ufkunda”sın.

Yıldızların parlaması var ya?
Islık sesi dinlerken dağlarda,
Leylak kokuları ve hayalin bir yanda,
Duyardım sesini ağlama.
Işıl ışıl parlayan iki damla yaşla,
Zamanı gelince yıldızlar bile kıskanacak unutma!

Lütfen sabret biraz da benim bizim için yaşa!
Allah’ım şükürler olsun sana,
Rastgele yaşanan bu dünyada,
Irak ellere muhtaç ettin beni de sonunda!
Ne olursa olsun şükür Allah’ıma!

Ufuk çizgisinde hayalin dolaşsa da,
Fırtınalar, dağlar önümde engel olsa da,
Kavuşacağım ne olursa olsun sana,
Unutma, unutma, bizi unutma

Tutkulara tutsak oldum ne yazımk!
Sonbahar gamı yer etmişti gönlüme silinsin istiyorum
Ufuk tutuşsun, bütün bağlar yok olsun,
Gurbet çıkmazında yaya kaldım, dönmeyi bilmiyorum.

Bilmiyorum varacağım yer neresi?
Dağ başında yalnız kalmış gibiyim.
Sonsuzluğa, dostluğu uğurlamak isterken,
Teselli olsun diye, bol hüzün diliyorum.

Bunca muhabbet sonunda bir yer açmadın hayalime.
Birlikteyim şimdi ruhumda dalga dalga biriken alevlerle.
Fışkırmak istiyor artık tuttuğum bunca isyan,
Ümitler nafile, deva bulmayacak ki zaten!

Konuşup geçtik hep hiç birşey demeden.
Neyi kastettim, bilmem ki ne anladın sen?
Şimdi, veda etmek hayalindeyken düşünceler;
Yok olan saatlerde yosun tutsun özlemler.

Gözden ırak olunca ne kadar ıraksın,
İşte o kadar yakınsın bana bunu bir anlasan
İsterim bir gün gruba karşı göçüp gittiğim zaman
Süzülerek “yıldızların ufkundan” gelip de uğurlarsan.

Alaattin Akyüz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir