Vefasızlık

Bir gün vefasızlık kapını çalarsa, sakın kapını kapatma!.. Kim bilir ihtiyacın olur vefasızlığa. Dünya kendi içinde vefasızlıktan kavrulurken; bırak!.. Herkes ona vefasızlık etsin, fakat sen asla vefasız olarak hatırlanma.

Gün gelir; yakındığın vefasızlık, seni de yakar.. Aldanma be güzelim bunlara. Yarının belli olmadığı dünyada, olur bu tür vefasızlıklar.

Bilirim vefasızlığa dayanmak çok zordur. Ama şimdiye kadar da bulunamadı vefasızlığa bir çare. Sevenin sevdiğinden yediği vefasızlık, anne-babanın evladından gördüğü vefasızlık ve üç kuruş için satılığa çıkarılan dostlukların vefasızlığı.. dostların?..

Karanlıkların başlangıcıdır vefasızlık. Tıpkı denizde vurgun yemeye benzer. Her çırpınışta ayrı bir vefasızlık çıkar karşına. Bilmez vefasızlığı yaşamayanlar, yürekte açtığı derin yaraları.

İnsanoğlunun başına ne geldiyse, hep vefasızlıktan geldi. Baharla birlikte açan çiçeklerin, yağmurlardan yaşadığı vefasızlık, kuruttu onları tek tek…

Nice gözü yaşlı, bekliyor kapının ardından gelecek vefasızlığı. Önceleri vefa vardı; sonra vefadan vefasızlık türedi. İnsan öğreneli vefasızlığı, bir daha göstermedi vefayı.

Gün her gün doğup batıyor. Yeni bir güne uyananlar akşama batarken; akşama yetişenler sabaha doğamıyor. Günler içinde de var bir vefasızlık.

Kimseler anlamadı vefasızlığın ruhunu.

Ama fırsatını düşürenler, vefasızlık yapmayı meslek edindiler.

Arayan soran kalmadı fani dünyada

Unutulma korkusu sardı ruhumu baştanbaşa.

Vefanın bittiği yerde vefasızlık, vefasızlığın başladığı yerde yalnızlık başlıyor.

Beni hatırladığın gün, yüreğinde derin bir sızı hissedeceksin. Anlatamayacaksın kimselere bu sızıyı. O sızı büyüdükçe büyüyecek ve seni içten içe yakacak. Ne yaşadığına pişman olacaksın, ne de yaşamadığına..

Tenimi yakan güneş misali, sevdam seni yakacak. Unutmak isteyeceksin, yalnızları oynayacaksın; fakat bunların hiçbiri senin geçmişini unutmana yardımcı olmayacak. Geçmişin seni izleyecek, ben senin gölgen olacağım.

Sana sürekli haber yollayacağım. Kimi zaman yağmur olacağım, kimi zaman kar, kimi zaman da dolu olup yağacağım sana. Birleşmemiz toprakta gerçekleşse de bekleyeceğim ölümün beni koynuna alacağı günü…

Emrullah Bayrak

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir