Sevgi Bir Dost

Sevgi adına imkansız olan hayalin, olur da bir gün gerçekleşirse; körükleyen neydi diye hiç sorma! Bir güzel sözdeki tılsım, buğulu bir gözdeki tebessüm veya ondan yuvarlanan birkaç damla yaş belki…!

Belki de karanlık çökünce gördüğün ilk yıldız, tek kişilik yaşadığın bir şehirde mutluyken gülüştüğün, acısını paylaştığın, ayna diye bakıp aşk diye tutuştuğun, şu sevgi.

Ya da bütün yılları bir mevsimde yaşadığın silinmez hatırası, emeğini yüreğinde sakladığın kurşun yarası.. Ve. sevgilim diye ettiği tek duası…!

Olsan da bir gün iki bedende bir ruh; tasalan, kurma sakın düşlerini…! Sonsuzda seni yaşatacak tek dost; yalnız o sevgi…!

 

Sevgi Bir Dost

Bir kıvılcımla tutuştuk hiç yoktan
Kor oldu hayaller hala yanmakta.
Kederle döndük hep usanmadan
Duygular dondu kar oldu yağmakta.

Kapandı sır kapısı zaman acı bir poyraz
Bendine sığmaz oldu berrak sular avare
Doldu şevkat denizi artık çileyle
Söz bir günlük diye gönül sükut içinde!

Koptu hatıralar bu sarsıntı derinden
Hisler tanık yokluğun çok uzaklarda!
Esefle bütünleştik hiç bir şeye değişmezken
Şimdi var olmak, meçhulde bir kargaşa.

Geçtik hayat yolundan boşuna tükenmek
Boş yere düşünmek, düşlerin ardındaki gerçek!
Farkedilmişse eğer;
Sevgi, bir dost demek.

Alaattin Akyüz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir