Harflerin Dili

Bilsem ki seni seviyorum desem benim olacaksın
Dağlara yazardım seni seviyorum-u
Sen görme diye yüreğime kazıdım
Hissetmeni bekledim, sevgimin sıcaklığını.

Sen gittin, ben şarkılara sığınır oldum. Şimdi söylenen şarkıları, ayrılıklara yüklüyorum. Hangi şarkının senin gidişini anlattığını bilmiyorum. Sanki her söz, zamansız ayrılıkları anlatıyor. Ah eski günler deyip geçmişe yanıyorum.

Biranda hayatıma giren S’leri düşünüyorum. Kolay kolay sevmezdim S harfini. Bilmezdim günün birinde S’nin beni yıkacağını.

Sensiz başlayan her şey, anlamsızlığa düşüyor. Oysa S ile başlayan her şeye düşmanlığım var yaşadıklarımdan.

Yine de S’nin ismini duyunca, yüreğim kıpırdamadan duramıyor. Sanki her şey sana çıkıyor.

Hayatım da tıpkı S gibi kıvrak. Doğru bir çizgi çizemedim. Yaş ilerliyor, zaman akıyor ve ben sürekli S’ye takılıyorum. Bir bulmaca gibi çözemiyorum, harflerin sırrını. Ne S’nin başlangıcı belli ne de sonu…

Ne talihsizliktir ki, sevgi sözcükleri S ile başlıyor. Bense artık söyleyemiyorum S’li kelimeleri ve cümleleri. Bir kere yemin ettim sevmemek için. Yüreğim kaldırmasa da geri dönüşü yoktur sözümün.

Biz hiçbir zaman S’nin orta yerinde buluşmadık.

Kış mevsiminde yaprakları tarafından terk edilen ağacın bedeni bendim, dalları sen. Üşüyorum, ama ısıt beni diyemiyorum. Sıcaklığın bana düşene kadar kar oluyor, dolu oluyor, yağmur oluyor; kimi zaman da yıldırım gibi yakıyor.

Herkes güne kaçıyor, ben Ay’ı istiyorum.

Ay ki gecelerin yol göstericisi
Ay ki yıldızların baş tacı
Ay ki sessizliğin alameti..

Benim hayatımda yalnız S yoktu. Bunun yanında N vardı, M vardı, P vardı. Fakat hiçbiri yakmadı S kadar. S’nin aralarına giren sesli harfler de sessizliğini bozmuyordu. Ve henüz gelmedim S’nin sonuna.

Bir bir kaybetmeye başladım S’leri. Önce S’nin babasını kaybettim, sonra da sevgisini. Şimdi ben de son S kaldı. Onu, anlatıp anlatıp gönlümün huzuruna varmaya çalışıyorum.

Çölde susuz kalmamın da yanmamın da sebebi S’dir. Ama bir S için, kalkıp diğer harfleri suçlu kılamam. Onlarla yaşadıklarımı yok sayamam. Çünkü her biri, hayatımda farklı yerleri kapatıyor.

S, iki duygunun başlangıcı. İkisi de S ile başlıyor ama S ile bitmiyor.

İkisi de iyiliklere ulaşmak için yola çıkıyor fakat sonuçları ölümle bitiyor. İkisinin de başlangıcı bir nokta ama etki alanı daire…

Savaşı getiren birinci S, ateşiyle insanların ömürlerini tamamlamalarına neden oluyor. Sevginin doğuşunu anlatan ikinci S, sıcaklığıyla yürekleri yakıyor…

Sessizlikte senden doğuyor ama kimseler bunun farkında değil. Tehlikenin habercisidir sessizlik. Tıpkı, senin sessizce gidişin gibi.

Artık sevmiyorum ikisini de…

Ben sensizliğe mahkûm, ben sana hasret, ben sılaya açık;

Ve ben, S’eni tamamlayamıyorum…

Duygularım zincirleme kaza yaptı..

Ağır hasarlı..

Toparlanması zaman alacak..

Emrullah Bayrak

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir