Gül(üm)

Yalnızlık sinince yüreğime
Gözyaşı dökülür tenimden aşağıya
Yapraklar sararınca güze
Umutlar kalır bahara
Güneşin doğması bir an
Batması her an
Unutulmak tam bir zindan…

Kızıllığınla büyüledin beni gülüm. Çevrene yaydığın mis kokun, aklımı başımdan aldı. Bir ömür seni seyretsem de inan doymam güzelliğinden.

Ben senin havana karışamadım gülüm. Üzerine doğan güneşin, geceleyin parlayan yıldızın olamadım. Yağmur olup, damla damla yaprağına düşemedim gülüm. Seni seyretmekten öteye geçemedim gülüm.

Ne ben kendimi anlatabildim, ne de seni tanıyabildim. Hep hayalimdeydin, fakat bir türlü yanına gelmeyi başaramadım gülüm. Gözyaşlarım sana doğru akmasa da sürekli senin özleminle yandım gülüm.

Bir gün, benim mevsimimde açarsın diye çok geceler sabahladım. Izdırabı yüreğime, hasreti sana nakış nakış işledim gülüm.

Şimdi gitme zamanı gülüm..

Mevsim değişim içinde kıvranıyor. Yapraklar direnç gösterse de sararmaktan kurtulamıyorlar. Dışarıda hoş bir hava, birde gitmek-kalmak arasında kıvranan ben var.

Güneş kendini ispatlamanın tüm yollarını denerken, yine de eski havasına bürünemiyor. Gökyüzü mateme bürünmüş vaziyette, sürekli yeryüzüne sitem yağdırıyor. Çevrede garip bir hüzün yaşanıyor.

Aslında her ayrılık dokunur bana. Hüznü ben kendi içimde yaşarım. Sen dahi gülüm, hüzün denizimde yüzemedin. Boğulmaktan korkmuş olacaksın ki gelmeyi hiçbir vakit düşünmedin. Oysa benim denizimde yalnız fırtınalar yoktu, güneşli günlerin yanı sıra Ay’lı geceler de vardı.

Vardır her sonda bir başlangıç. Önemli olan nasıl başladığın değil nasıl bitirdiğindir.

Yaz yağmurlarında ıslanmadan güz soğuklarına yakalandık. Senin rengin solmuş gülüm, benim umutlarım yıldız gibi kaymış. Hangi yana yaslansam, saman alevi gibi uçuyorum. Tutunduklarım bir bir soluyor gülüm.

Yüreğime düşecek bir ışık bekliyorum. İster bir çiğ düşsün, ister tane tane dolu; yeter ki solmasın umutlarım. Batan gemilerin ardından ağıtlar yakmaktan yoruldum. Sana da söyleyecek sözüm kalmadı gülüm.

Anlamak beni mümkün değil. Anladığın gün de geri dönmem mümkün değil. Dönmek isteyeceksin, fakat her yola çıkışında bana gelen yolları kapayacak engeller, gönlün delik-deşik olacak.

Bir mevsim daha sensiz kapanırken, yeniden yüreğimin sesine dönüyorum. Çıldırtan sessizliğin, beni de suskunluğa itiyor gülüm…

Emrullah Bayrak

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir