Gaflet

Boğucu bir gafletin kucağında çırpınıyor benliğim,
Yaralarımı sarmaya dermanım yok,
Nefsin yükü taşınmıyor,
O dağlar kadar büyük, kuyular kadar derin…
Dehlizde kayboluyor, yitiyor insanlığım…

Deryada bir katrenin acısı bu,
Aşar mı bilmem ummanları,
Beni aştığı kesin küçük dünyamda…
Bir damlanın feryadına kulak kabartma!

Senin de fırtınaların dışa kapalı biliyorum,
Meltem rüzgârları ile aldatıyor dünyayı,
Yıkıma şahit değil kimse…
Savrulan bir ruhun iz düşümü güldürüyor beni,
O, suretin gölgesine benzemiyor çünkü…

İlkay Göçmen

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir